Wyjaśniło się, dlaczego na nową powieść Jacka Dukaja jego czytelnicy muszą czekać tak długo. Zapowiadana na pierwszą połowę tego roku książka zatytułowana Lód ma liczyć, bagatela, półtora tysiąca stron! Do takich monstrualnych rozmiarów rozrosła się planowana początkowo przez autora na maksymalnie sto stron fabuła rozgrywająca się w Imperjum Romanowów Anno Domini... 1924. Równie frapujące jak czas i miejsce akcji są postaci, które wystąpią w powieści: Piłsudski i Rasputin, Tesla, Tarski i Kotarbiński. A to wcale nie koniec niespodzianek.

Zapowiedź, skąpa i lakoniczna, pojawiła się w nocy z 14 na 15 stycznia na oficjalnej stronie Jacka Dukaja:
„Lute, nieziemskie anioły Mrozu, spacerują ulicami miast, zamarzając prawdę i fałsz. Kto stoi między rewolucją i anarchją, carstwem samodzierżawnym, Królestwem Bożym na Ziemi i wolną Rzeczypospolitą? Piłsudski i Rasputin, Tesla, Tarski i Kotarbiński - Benedykt Gierosławski, człowiek, którego nie ma - kłamstwo prawdziwsze od prawdy. Warszawa, Rosja, Trans-Syberja, Lód. Oto opowieść o Historji, czyli o tym, co nie istnieje”.

Powieść Lód zapowiadana jest przez Wydawnictwo Literackie na pierwszą połowę tego roku. Nie ma szans natomiast na szybkie wydanie kontynuacji Perfekcyjnej niedoskonałości - drugiego tomu planowanej przez Dukaja trylogii science fiction. Autor nie rozpoczął jeszcze pracy nad książką, ma jedynie plan fabularny, jak sam wyjaśnia „w dużym stopniu opisany przez samą Krzywą Progresu z wykresu pomieszczonego w książce”, czyli w wydanej w 2004 roku Perfekcyjnej niedoskonałości. Na razie autor Extensy czeka na odkrycia w dziedzinie fizyki oraz na opracowanie programów komputerowych, które pomogłyby mu w... żonglowaniu odmiennymi fizykami.

Jacek Dukaj jest jednym z nielicznych polskich autorów fantastyki, którym udało się wydostać z „getta” gatunku uznawanego (trzeba przyznać, że coraz rzadziej) przez oficjalną krytykę w Polsce za niszowy i mało ambitny.
Czterokrotny laureat prestiżowej Nagrody im. Janusza A. Zajdla przyznawanej przez polskich miłośników science fiction i fantasy (Zajdel 2004 za Perfekcyjną niedoskonałość, Zajdel 2003 za Inne pieśni, Zajdel 2001 za powieść Czarne oceany oraz Zajdel 2000 za opowiadanie Katedra) urodził się 30 lipca 1974 r. w Tarnowie. Zadebiutował w 1990 roku jako szesnastolatek opowiadaniem Złota Galera opublikowanym w „Fantastyce”. Błyskotliwy debiut przyniósł mu uznanie czytelników i miano „cudownego dziecka” polskiej fantastyki. Kolejne utwory - liczne opowiadania i mikropowieści drukowane w czasopismach i antologiach - potwierdziły opinię o talencie Dukaja, a książki młodego pisarza zaczęła wydawać jedna z najbardziej zasłużonych polskich oficyn - Wydawnictwo Literackie. Nakładem WL ukazały się powieści Extensa, Inne pieśni i Perfekcyjna niedoskonałość.

Dukaj.fantastyka.art.pl/M.W.