Marillion

Zespół zapożyczył nazwę od tytułu powieści J.R.R Tolkiena "Silmarillion". Sygnaturą grupy był charakterystyczny, bardzo teatralny śpiew Fisha (Derek William Dick), niewątpliwego lidera w pierwszym okresie działalności formacji. W twórczości Marillion da się zauważyć wpływy wielu zespołów, m.in. Pink Floyd, jednak zespół stworzył własne, oryginalne brzmienie, stając się zarazem inspiracją dla innych muzyków. Grupa nagrywała albumy tematyczne (tzw. concept albums), poświęcone różnym aspektom życia. "Misplaced Childhood" to refleksje na temat dzieciństwa i jego wpływu na dorosłego człowieka, zaś "Clutching at Straws" traktuje o alkoholizmie i samotności płynącej ze sławy. W 1988 roku Fish opuścił zespół, by poświęcić się solowej karierze. Formacja kontynuowała nagrywanie albumów z innym wokalistą - Stevem Hogarthem i uwolniła się od piętna grupy zakorzenionej w rocku progresywnym lat 70. Po nagraniu czterech płyt w zreformowanym składzie zespół rozstał się z wytwórnią EMI i obecnie wydaje płyty we własnej wytwórni Racket Records. Wśród fanów „nowego Marillion" znaleźć można zarówno miłośników rocka progresywnego, jak i Radiohead czy Massive Attack, które – same zainspirowane rockiem progresywnym – stały się inspiracją dla grupy. Członkowie zespołu działają w zespołach Kino, Transatlantic, H band i innych.